Фальсіфікацыі ў паганстве

[Demetr]

Вядома, што ў паганстве, асбаліва ў сучасным, нямала фальсіфікацый. Гэта, у прынцыпе, натуральна для чалавечага грамадства. Яны ствараюцца з рознымі мэтамі: прыцягнуць увагу, зарабіць грошы і г.д. Але асабліва дрэнна, калі на розных фальсіфікацыях будуюцца цэлыя культы і фармуецца светапогляд. Прыкладам тут добра служыць "Кніга Вялеса", якая для многіх стала сапраўднай бібліяй.

Прапаную ў гэтай тэме разглядаць рознага кшталту падробкі і фальсіфікацыі ў паганскім свеце. Гэта будзе карысна. Засцерагайцеся падману і махляроў!

[Demetr]

Пачаць лічу з нашай гісторыі.

У 1874 г. у Невельскім павеце Віцебскай губерні пры пасадцы дрэваў нібыта быў знойдзены ідал з двума тварамі памерамі каля 23 см. З якога матэрыяла ён быў зроблены - невядома. Таксама невядома, дзе ён захоўваўся. Вядома, што ў 1874 г. ён быў у Гарадоцкага іспраўніка Бурмейсцера. Фотаздымак ідала захоўваўся ў Кракаўскім Ягелонскім універсітэце. Упершыню пра гэты помнік напісаў Адам Кіркор.



У траўні 1888 г. даследчык беларускай даўніны А. М. Сементоўскі адшукаў гэты ідал у калекцыі М. Ф. Кусцінскага. Як высветлілася, ідал быў зроблены з гіпсу і пакрыты жоўтым лакам. Было бачна, што гэта нядаўні выраб. (А.М. Сементовский. Белорусские древности. Спб., 1890. С. 74.) І па знешнему выгляду знаходка не адпавядала старадаўнім паганскім стодам. Знакаміты Невельскі ідал - падробка. Магчыма, аўтар падробкі А. Кіркор.

[Sol]

Добрая тэма. Цалкам згодзен з гэткім шляхом. Лепей некалькі разоў расчаравацца, чым жыць у ілюзіях.
А наконт ідала, дзякуй - сапраўды цікава, я ня чуў гэтую гісторыю :/

[Demetr]

А наконт ідала, дзякуй - сапраўды цікава, я ня чуў гэтую гісторыю :/

Фота гэтага ідала бачыў даўно. Яна нават ў розных выданнях была па гісторыі Беларусі. А тое, што гэта фальсіфікацыі, даведаўся не так даўно, калі кніжку Сементоўскага прачытаў.

[Demetr]

А вось прыклад нядаўняй фальсіфікацыі ідалаў. У часопіс ССО СРВ "Родноверіе" пабачыў арыткул http://rodnoverie.org/001/01-28.html пра знаходку драўлянага ідала. Нібыта 12 ліпеня 2008 г. падчас будаўнічых работ у Маскве ў ваколіцах Кунцаўскага гарадзішча будаўнкіамі была знойдзена драўляны стод Ярылы, які быў выкінуты на сметнік. А адтуль яго забраў неабыякавы да мінуўшчыны чалавек. І вось гэты стод апынуўся ў распараджэнні ССО, які явіў стод свету на дзень Пяруна. Цікава, што звесткі пра стод былі толькі ў калужскіх СМІ, а там і ёсць база ССО. У той час, як паўсюль цішыня. І нарэшце знешні выгляд ніяк неадпавядае іканаграфіі сярэднявечных паганскіх стодаў. І знешні выгляд, і тэхніка выканання, і ступень захаванасці сведчаць пра тое, што стод зусім новы.


Я вось думаю, навошта займацца такімі няякаснымі падробкамі, калі па вёсках, лясах ды палях захоўваецца яшчэ нямала невядомых святынь продкаў? Трэба шукаць іх і захоўваць, а не "бурацін" выразаць.

[Sol]

А адтуль яго забраў неабыякавы да мінуўшчыны чалавек. І вось гэты стод апынуўся ў распараджэнні ССО, які явіў стод свету на дзень Пяруна. Цікава, што звесткі пра стод былі толькі ў калужскіх СМІ, а там і ёсць база ССО. У той час, як паўсюль цішыня. І нарэшце знешні выгляд ніяк неадпавядае іканаграфіі сярэднявечных паганскіх стодаў. І знешні выгляд, і тэхніка выканання, і ступень захаванасці сведчаць пра тое, што стод зусім новы.

Хех, вось у мяне ў кветніку каля хаты стаіць драўляны ідал.
Можа мне абвесьціць яго тысячагадовай сэнсацыяй... А што? Падобны!

Я вось думаю, навошта займацца такімі няякаснымі падробкамі, калі па вёсках, лясах ды палях захоўваецца яшчэ нямала невядомых святынь продкаў? Трэба шукаць іх і захоўваць, а не "бурацін" выразаць.

Ну, гэта ж трэба працаваць, даследаваць... а некаторым ж хочацца хутка ды паболей вядомасці, грошай і г.д.... вось і выразаюць.